علم آسیب شناسی روانی چیست?

اصطلاح “آسیب شناسی روانی” درحقیقت به مطالعه علمی اختلالات روانی، همراه با عواملی که ممکن است در ارتباط با چنین اختلالاتی دخالت داشته باشد، اشاره می کند. دلایلی که باعث اختلالات روانی می شود، ممکن است تحت طبقه بندی های مختلفی مانند علل روانی، اجتماعی یا دلایل ژنتیکی قرار بگیرند.
این رشته همچنین شرایط روحی افراد را در تمام طول عمر، مراحل رشد و آشکارسازی یا بروز آنها، و نیز روش های درمانی را که برای مداوای تظاهرات مختلف بیماری موثر واقع می شود، بررسی می کند. تعیین وضعیت سلامت روانی به وسیله راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) هدایت می شود؛ DSM معیارهایی را که باید در اختیار متخصصان بهداشت روان قرار گیرد تا به تشخیص خاصی برسند، شناسایی می کند.

اطلاعات بیشتر در مورد اختلالات روانی
کارل جاسپرز با بنیاد این زمینه به عنوان یک رشته علمی در سال 1913 به آن اعتبار بخشید. در واقع متخصصانی که مفاهیم موجود در این رشته را مطالعه می کنند، عمدتا روانپزشکان و روانشناسان بالینی هستند. این متخصصان بهداشت روان، به شیوه های مختلف کار خود را انجام می دهند. آنها ممکن است بر روی درمان بیماران مبتلا به انواع بیماری های روحی متمرکز شوند، و یا آنها ممکن است روشی تحقیقاتی را به منظور تشریح و تشخیص علل، گسترش و شیوه ای که در یک چنین شرایطی می تواند خود را در زندگی افراد ظاهر سازد، در نظر بگیرند. برخی نیز ممکن است هر دو روش درمان و تحقیق را انجام دهند.